វៀតណាម៖ លោក Tran Huu Minh ប្រធានការិយាល័យនៃគណៈកម្មាធិការសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ជាតិបានឲ្យដឹងថា ការដាក់ពិន័យរដ្ឋបាលបច្ចុប្បន្នសម្រាប់ការបំពាន DUI គឺខ្ពស់គួរសម និងមានឥទ្ធិពលរារាំងបានល្អ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ច្បាប់បច្ចុប្បន្នចែងថា បន្ទាប់ពីឈានដល់កម្រិតបីនៃការបំពាន DUI ដែលមានន័យថាអ្នកបើកបរមានលើសពី ០.៤ mg/liter ក្នុងដង្ហើមរបស់ពួកគេ ឬលើសពី ៨០ mg/១០០ml ក្នុងឈាមរបស់ពួកគេ ពួកគេនឹងទទួលបានការពិន័យដូចគ្នា ដោយមិនគិតពីកម្រិតខ្ពស់នោះទេ។
លោក Tran Huu Minh បានប្រាប់សិក្ខាសាលាដែលពិភាក្សាថា ឧទាហរណ៍ មិនថាមនុស្សម្នាក់ផឹកស្រាបៀរ ៥ ឬ ៣០ កែវទេ ពួកគេនឹងត្រូវពិន័យដូចគ្នា។ គ្រោះថ្នាក់នៃគ្រឿងស្រវឹងចំពោះអ្នកប្រើប្រាស់ផ្លូវដែលរៀបចំដោយក្រសួងសន្តិសុខសាធារណៈ និងក្រសួងសុខាភិបាលកាលពីថ្ងៃចន្ទនៅទីក្រុងហាណូយ។
លោក Tran Huu Minh ស្នើថា ការបំពានលើសពីកម្រិតទី៣ គួរតែត្រូវបានបែងចែកទៅជាការពិន័យខ្ពស់ជាងនេះ។
អ្នកបើកបរទាំងឡាយណាដែលប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងគ្រឿងស្រវឹងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលនាំឱ្យបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងទាំងស្រុង និងគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ដែលអាចកើតមានគួរត្រូវបានកាត់ទោសតាមច្បាប់។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា នេះជាករណីដែលមានចែងក្នុងប្រការ ៤ មាត្រា ២៦០ នៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ ហើយអាចកាត់ទោសព្រហ្មទណ្ឌបាន ទោះបីមិនមានផលវិបាកកើតឡើងក៏ដោយ។
យោងតាមប្រការនេះ ការបំពានច្បាប់ចរាចរណ៍ដែលអាចនាំឱ្យមានផលវិបាកដូចជាបណ្តាលឱ្យមនុស្សស្លាប់បីនាក់ ឬច្រើនជាងនេះ ឬការខូចខាតទ្រព្យសម្បត្តិចំនួន ១.៥ ពាន់លានដុង (៦១,៣០០ ដុល្លារអាមេរិក) អាចប្រឈមនឹងការជាប់ពន្ធនាគាររហូតដល់ ១ ឆ្នាំ។
ដើម្បីមានមូលដ្ឋានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់កាត់ទោសព្រហ្មទណ្ឌ ស្ថាប័នជំនាញ ជាពិសេសវិស័យសុខាភិបាល ត្រូវចេញបទប្បញ្ញត្តិកំណត់កម្រិតកម្រិតជាតិអាល់កុលក្នុងឈាម ដែលត្រូវចាត់ទុកថាមានកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកបើកបរបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងទាំងស្រុង ហើយត្រូវចាត់ការតាមប្រការ។
លោកបន្តថា អាស្រ័យហេតុនេះ ក្រុមប្រឹក្សាតុលាការប្រជាជនកំពូលអាចចេញសេចក្តីណែនាំសម្រាប់អាជ្ញាធរក្នុងការអនុវត្តបទប្បញ្ញត្តិរបស់ច្បាប់។
ដោយយល់ស្របនឹងសំណើនេះ លោកសាស្ត្រាចារ្យ Vu Anh Tuan នាយកមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវផ្នែកដឹកជញ្ជូនវៀតណាម-អាល្លឺម៉ង់ បានឲ្យដឹងថា ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ដូចជាអឺរ៉ុប និងជប៉ុន មានការដាក់ទណ្ឌកម្មព្រហ្មទណ្ឌចំពោះអ្នកបើកបរដែលមានជាតិអាល់កុល ដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុវត្ថិភាពចរាចរណ៍។
លោកបានបន្តថា៖ «ដំបូងពួកគេប្រឈមនឹងការផាកពិន័យផ្នែករដ្ឋបាល ប៉ុន្តែប្រសិនបើការបំពានកាន់តែខ្លាំងឡើង ការកាត់ទោសព្រហ្មទណ្ឌរួមទាំងការផាកពិន័យធំជាងនេះ និងដាក់ពន្ធនាគារត្រូវបានដាក់»។
លោកបានបន្ថែមថា កត្តាហានិភ័យនៃការពិសាគ្រឿងស្រវឹងពេលកំពុងបើកបរគឺជា «គ្រោះថ្នាក់លេខមួយ» ដែលទាមទារវិធានការពិន័យកាន់តែតឹងរ៉ឹង។
លោក Vu Anh Tuan បានបញ្ជាក់ថា អ្នកបើកបរអាចចំណាយប្រាក់រាប់សិបលានដុងយ៉ាងងាយស្រួល ដើម្បីបង់ការផាកពិន័យ ប្រសិនបើបំពាន ប៉ុន្តែប្រឈមមុខនឹងការជាប់ពន្ធនាគារ ពួកគេនឹងត្រូវហាមឃាត់។
លោកបណ្ឌិត Le Thu Huyen មកពីសាកលវិទ្យាល័យដឹកជញ្ជូន ជឿជាក់ថា ប្រទេសភាគច្រើនចាត់ទុកការបើកបរក្រោមឥទ្ធិពលជាបទឧក្រិដ្ឋ ដោយករណីធ្ងន់ធ្ងរអាចប្រឈមមុខនឹងការចោទប្រកាន់ពីបទឧក្រិដ្ឋ ទោះបីជាមិនមានផលវិបាកកើតឡើងក៏ដោយ។ អ្នកបើកបរក៏មានកំណត់ត្រាបំពានរបស់ពួកគេត្រូវបានរក្សាទុក និងប្រឈមមុខនឹងការពិន័យជាបន្តសម្រាប់បទល្មើសដដែលៗ។
បច្ចុប្បន្ននេះ ការផាកពិន័យខ្ពស់បំផុតសម្រាប់អ្នកបើកបររថយន្តដែលមានកម្រិតជាតិអាល់កុលក្នុងឈាមលើសពី ៨០ មីលីក្រាមក្នុង ១០០ មីលីលីត្រនៃឈាម ឬ ០.៤ មីលីក្រាម/លីត្រក្នុងដង្ហើមគឺ ៣០-៤០ លានដុង ដោយមានការព្យួរអាជ្ញាប័ណ្ណពី ២២-២៤ ខែ។
លោកបណ្ឌិត Le Thu Huyen ស្នើឱ្យបែងចែកកម្រិតទាំងនេះទៅជា ៨០-១៦០ mg/១០០ ml និង ១៦០-២៤០ mg/១០០ ml ដើម្បីដាក់ពិន័យធ្ងន់ជាងដោយផ្អែកលើកម្រិតនៃការបំពាន។
លោកបណ្ឌិតបានបន្តថា ប្រសិនបើកំហាប់ជាតិអាល់កុលក្នុងឈាមរបស់អ្នកបើកបរលើសពី ២៤០ mg/១០០ ml ពួកគេអាចប្រឈមមុខនឹងការជាប់ពន្ធនាគារ។
កាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ បទប្បញ្ញត្តិដាក់ទណ្ឌកម្មអ្នកបើកបរស្រវឹងបានបង្កឱ្យមានការជជែកដេញដោលក្នុងរដ្ឋសភាក្នុងអំឡុងពេលពិភាក្សាលើសេចក្តីព្រាងច្បាប់ស្តីពីសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ផ្លូវគោក។
គណៈប្រតិភូជាច្រើនបានអះអាងថា ការហាមប្រាមដាច់ខាតបច្ចុប្បន្នលើកម្រិតជាតិអាល់កុលក្នុងឈាមសម្រាប់អ្នកបើកបរគឺមិនសមរម្យ និងបានស្នើឱ្យបង្កើតដែនកំណត់ដើម្បីកំណត់ការផាកពិន័យ។
ក្នុងអំឡុងពេលពិនិត្យសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះ គណៈកម្មាធិការការពារ និងសន្តិសុខរបស់រដ្ឋសភាបាននិយាយថា សមាជិកមួយចំនួនបានស្នើឱ្យពិចារណាឡើងវិញនូវការហាមឃាត់ដាច់ខាតលើកម្រិតជាតិអាល់កុលក្នុងឈាមក្នុងពេលបើកបរថា តឹងរ៉ឹងពេក និងមិនស្របតាមវប្បធម៌ ទំនៀមទម្លាប់ និងការអនុវត្តនៃផ្នែកណាមួយឡើយ របស់ប្រជាជនវៀតណាម។
សមាជិកទាំងនេះបានផ្តល់អនុសាសន៍ដោយយោងទៅលើបទពិសោធន៍អន្តរជាតិ និងកំណត់កម្រិតជាតិអាល់កុលក្នុងឈាមដែលសមស្របសម្រាប់ប្រភេទយានយន្តនីមួយៗ ដោយធានាបាននូវភាពស៊ីសង្វាក់គ្នាជាមួយនឹងបទប្បញ្ញត្តិនៃក្រមព្រហ្មទណ្ឌ។ សេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះ ត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងដាក់ជូនរដ្ឋសភា ដើម្បីអនុម័តនៅចុងឆ្នាំនេះ។
ប្រភព៖ VN Express
ប្រែសម្រួលដោយ៖ ឡាយ លីហួ
