ជនស៊ីវិលម្នាក់ត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅក្នុងការបាញ់ប្រហារ ខណៈពេលដែលការប្រយុទ្ធគ្នាកាន់តែខ្លាំងឡើងរវាងយោធាមីយ៉ាន់ម៉ា និងក្រុមប្រដាប់អាវុធ
មីយ៉ាន់ម៉ា÷អរិភាពជាថ្មីរវាងយោធាមីយ៉ាន់ម៉ា និងក្រុមប្រដាប់អាវុធជនជាតិភាគតិច Arakan Army (AA) បានរាលដាលដល់ទីប្រជុំជននានានៅភាគខាងលិចប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា រួមទាំងទីក្រុង Pauktaw ជាកន្លែងដែលជនស៊ីវិលត្រូវបានចាប់បាននៅក្នុងការបាញ់ប្រហារនេះ ខណៈដែលការប្រយុទ្ធកាន់តែកើនឡើង។អតីតសមាជិកសភាមកពីសង្កាត់ប៉ោកតាវ ដែលសុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះដោយសារការព្រួយបារម្ភពីសុវត្ថិភាពបានប្រាប់ CNN នៅថ្ងៃសៅរ៍ថា លោកបានបាត់ការទាក់ទងជាមួយប្រជាពលរដ្ឋពីក្រុង ហើយមិនដឹងថាមានអ្វីកើតឡើង។“ខ្ញុំបានចាកចេញពីទីក្រុងនៅថ្ងៃដែលការប្រយុទ្ធគ្នាបានផ្ទុះឡើង។ប៉ុន្តែមានមនុស្សចាស់ មនុស្សឈឺ និងគ្រួសារដែលមានកូនតូចទុកចោល ព្រោះពួកគេមិនអាចប្រញាប់ប្រញាល់បាន»។“ភ្លៀងធ្លាក់ហើយព្យុះក៏មកដែរ។វាធ្វើឲ្យខ្ញុំខូចចិត្តពេលឃើញមនុស្សក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ»។
យោងតាមសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់ការិយាល័យសម្របសម្រួលអង្គការសហប្រជាជាតិ បានឱ្យដឹងថា ការប៉ះទង្គិចគ្នាជាបន្តបន្ទាប់រវាងកងទ័ព Arakan និងយោធាបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងទីប្រជុំជន Rathedaung នៅថ្ងៃទី ១៣ ខែវិច្ឆិកា ហើយចាប់តាំងពីពេលនោះមកបានរីករាលដាលដល់ទីប្រជុំជននៃ Maungdaw, Kyauktaw, Minbya, Pauktaw, Ponnagyun និង Paletwa នេះបើយោងតាមសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់ការិយាល័យសម្របសម្រួលអង្គការសហប្រជាជាតិនៃកិច្ចការមនុស្សធម៌ (UNOCHA) កាលពីថ្ងៃសុក្រ។យោងតាម UNOCHA បានឱ្យដឹងថា ការប្រយុទ្ធជាថ្មីបានធ្វើឱ្យមនុស្សជាង ២៦,០០០ នាក់ផ្លាស់ទីលំនៅនៅក្នុងរដ្ឋរ៉ាឃីនភាគខាងលិចរបស់ប្រទេសចាប់តាំងពីថ្ងៃចន្ទ។ភាគីទាំងពីរធ្លាប់បានបង្កើតបទឈប់បាញ់ក្រៅផ្លូវការមួយនៅក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២២ យោងតាមអង្គការសហប្រជាជាតិ ប៉ុន្តែការប្រយុទ្ធគ្នាបានផ្ទុះឡើងបន្ទាប់ពីកងទ័ព Arakan តាមសេចក្តីរាយការណ៍បានវាយប្រហារបង្គោលព្រំដែនពីរ។
នៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយដែលត្រូវបានចេញផ្សាយកាលពីថ្ងៃសុក្រ ការិយាល័យអង្គការសហប្រជាជាតិសម្រាប់ការសម្របសម្រួលកិច្ចការមនុស្សធម៌ (UNOCHA) បាននិយាយថា តួលេខចុងក្រោយនេះបាននាំឱ្យចំនួនសរុបនៃជនភៀសខ្លួនផ្ទៃក្នុងដោយសារតែជម្លោះរវាងភាគីទាំងពីរកើនឡើងដល់ប្រមាណ ៩០,០០០ នាក់។បានបន្ថែមថា មានរបាយការណ៍នៃការបាញ់ផ្លោងរបស់យោធានៅក្នុងតំបន់ដែលគ្រប់គ្រងដោយកងទ័ព Arakan ។UNOCHA បាននិយាយថា យោធារបស់មីយ៉ាន់ម៉ាក៏បានធ្វើប្រតិបត្តិការយ៉ាងហោចណាស់មួយ ដែលគាំទ្រដោយការគាំទ្រផ្លូវអាកាស និងកងទ័ពជើងទឹកផងដែរ។
អ្នកនាំពាក្យយោធាមីយ៉ាន់ម៉ា លោក Zaw Min Tun បាននិយាយក្នុងអំឡុងសន្និសីទខ្លីមួយកាលពីថ្ងៃសុក្រថា កងទ័ព និងកម្លាំងប៉ូលិសមីយ៉ាន់ម៉ាបានដណ្តើមយកបានមកវិញនូវប៉ុស្តិ៍ប៉ូលីស Pauktaw ហើយថាទីក្រុងនេះ “ត្រូវបានគ្រប់គ្រងរួចហើយ” របស់យោធា។យោងតាមអង្គការ OCHA បានឱ្យដឹងថា សកម្មភាពមនុស្សធម៌ភាគច្រើនត្រូវបានផ្អាកដោយសារតែការកើតឡើងនៃជម្លោះ ហើយ “ជាទូទៅផ្លូវ និងផ្លូវទឹកទាំងអស់” រវាងទីប្រជុំជនក្នុងរដ្ឋរ៉ាឃីនត្រូវបានបិទ នេះបើយោងតាម OCHA ។
សមរភូមិរវាងយោធា និងក្រុមតស៊ូបានផ្ទុះឡើងស្ទើរតែរាល់ថ្ងៃនៅទូទាំងប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា ចាប់តាំងពីឧត្តមសេនីយ៍យោធា Min Aung Hlaing បានឡើងកាន់អំណាចក្នុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ២០២១ ដោយបានធ្វើឱ្យប្រទេសនេះធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពវឹកវរផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងសង្គ្រាមស៊ីវិលថ្មី។ការវាយប្រហារតាមអាកាស និងការវាយប្រហារលើដីលើអ្វីដែលយោធាមីយ៉ាន់ម៉ាហៅថាជាគោលដៅ “ភេរវករ” បានកើតឡើងជាទៀងទាត់ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០២១ ហើយបានសម្លាប់ជនស៊ីវិលរាប់ពាន់នាក់រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន រួមទាំងកុមារផងដែរ នេះបើយោងតាមក្រុមឃ្លាំមើល។
ភូមិទាំងមូលត្រូវបានដុតបំផ្លាញដោយទាហានរបបយោធា ហើយសាលារៀន គ្លីនិក និងមន្ទីរពេទ្យត្រូវបានបំផ្លាញ។កូនប្រុសរបស់បុរសម្នាក់មកពីទីក្រុង Pauktow ដែលត្រូវបានសម្លាប់ជាលទ្ធផលនៃអរិភាពចុងក្រោយនេះ បានប្រាប់ CNN ថា ឪពុករបស់គាត់ត្រូវបាន “វាយប្រហារដោយបំណែកនៃកាំភ្លើងធំនៅមជ្ឈមណ្ឌលសមាធិ” បន្ទាប់ពីទាហានក្រុមប្រឹក្សារដ្ឋបាលរដ្ឋមីយ៉ាន់ម៉ា (SAC) បានចាប់ផ្តើមបាញ់ប្រហារមកលើគាត់ “។“ខ្ញុំត្រូវបានគេប្រាប់ថាគាត់យំដោយការឈឺចាប់ ខ្ញុំមិននឹកស្មានថាគាត់នឹងរងរបួសក្នុងថ្លុកឈាមយ៉ាងណានោះទេ។នៅព្រឹកបន្ទាប់ខ្ញុំបានទូរស័ព្ទមកថាគាត់បានស្លាប់នៅពេលយប់» បុរសនោះនិយាយ។
ស្ថានភាពគ្រួសារ
ព្រះចៅអធិការ អ៊ុ ណាន់ ឌីយ៉ា ព្រះចៅអធិការ ភូមិ ច្រាំងចំរេះ បានប្រាប់ CNN ថា ព្រះអង្គបាននឹងកំពុងជួយអ្នកភូមិ បីនាក់ ដែលឪពុកឈឺដោយជំងឺបេះដូង អមដោយកូនស្រី និងកូនប្រសា។លោក U Nan Diya បានអោយដឹងថា ទោះបីជាក្រុមគ្រួសារបានទៅដល់មន្ទីរពេទ្យពីរថ្ងៃមុនពេលអរិភាពបានចាប់ផ្តើមឡើងវិញក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែជាប់គាំងនៅក្នុងផ្ទះមួយក្នុងទីក្រុង Pauktaw បន្ទាប់ពីទីក្រុងនេះ “បានប្រែក្លាយទៅជាតំបន់សង្រ្គាម” ។លោកបានបន្ថែមថា កូនស្រីរបស់បុរសឈឺបានព្យាយាមស្វែងរកទូកដើម្បីត្រឡប់ទៅភូមិរបស់ពួកគេវិញ
ប៉ុន្តែត្រូវបានទាហានចាប់ខ្លួនកាលពីថ្ងៃសុក្រ។លោក U Nan Diya បាននិយាយថា បុរសអាយុ ៦០ ឆ្នាំដែលមានជំងឺបេះដូងកាន់តែអាក្រក់ទៅៗដោយគ្មានថ្នាំ។គាត់បាននិយាយថា “(គ្រួសាររបស់គាត់) ចង់ឱ្យគាត់នៅផ្ទះរបស់ពួកគេ ជាជាងឱ្យគាត់ស្លាប់នៅផ្ទះជនចម្លែក ប៉ុន្តែគ្មាននរណាម្នាក់អាចចេញទៅក្រៅ ឬប្រើប្រាស់ផ្លូវទឹកបានទេ ដោយសារកងទ័ពជើងទឹក ឈរជើងនៅក្នុងសមុទ្រ បាញ់គ្រប់គ្នាដែលពួកគេឃើញ”។”មនុស្សឈឺមិនអាចស្លាប់ដោយសន្តិភាពទេ”
