លោក ស្កុត បេសឹន ក្លាយជារដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងរតនាគាររបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិកថ្មី

វ៉ាស៊ីនតោន៖ កាលពីថ្ងៃចន្ទទី២៧មករា ព្រឹទ្ធសភាអាម៉េរិកបានបញ្ជាក់ថា លោក ស្កុត បេសឹន ក្លាយជារដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងរតនាគាររបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិកថ្មី ក្រោមរដ្ឋបាលប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ ខណៈរដ្ឋមន្រ្តីថ្មីរូបនេះមានតួនាទីជាអ្នកគ្រប់គ្រងមូលនិធិការពារហានិភ័យនៃតួនាទីស្នូលក្នុងការរៀបចំមហិច្ឆតាគោលនយោបាយថ្មីរបស់លោក ត្រាំ ជុំវិញការកាត់បន្ថយពន្ធ និងការចំណាយ ការគ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងសេដ្ឋកិច្ចជាមួយសម្ព័ន្ធមិត្ត និងសត្រូវដូចគ្នា។
លទ្ធផលបោះឆ្នោតគឺ ៦៨សំឡេងទល់នឹង២៩សំឡេងដោយមានគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ១៦សំឡេង បោះឆ្នោតគាំទ្រការតែងតាំងមួយនេះ។ លោក បេសឹន ដែលមានមានវ័យ៦២ឆ្នាំ បានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីអនុវត្តរបៀបវារៈសេដ្ឋកិច្ចរបស់លោក ត្រាំ ផ្តោតលើការកាត់បន្ថយពន្ធ និងការដាក់ពន្ធដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ យ៉ាងណា គណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ និងអ្នកសេដ្ឋកិច្ចមួយចំនួន បានជំទាស់ថា ដំណើរការឡើងវិញនូវវឌ្ឍនភាពមួយចំនួនរបស់ធនាគារកណ្តាលអាម៉េរិក អាចនឹងជាប់កាំង ហើយអាចឈានដល់វិបត្តិអតិផរណា។
ថ្លែងនៅក្នុងសវនា លោក បេសឹន បានព្រមានពីការខកខានក្នុងការបន្តកាត់បន្ថយពន្ធចំនួន៤ពាន់ពាន់លានដុល្លារ ដែលនឹងផុតកំណត់នៅចុងឆ្នាំនេះ នឹងក្លាយជាមហន្តរាយសម្រាប់ជនជាតិអាម៉េរិកមានវណ្ណៈកណ្តាល ហើយនឹងអាចធ្វើឱ្យករណីពន្ធគយឈានដល់ការអនុវត្តពាណិជ្ជកម្មមិនយុត្តិធម៌ និងជះឥទ្ធិពលរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក នៅក្នុងកិច្ចចរចាអន្តរជាតិ។ រដ្ឋមន្រ្តីថ្មីថ្មោងរូបនេះ ក៏បានប្រឆាំងនឹងគំនិតដែលថា គោលនយោបាយលោក ត្រាំ នឹងមានអតិផរណាផងដែរ។ កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់រដ្ឋបាល ត្រាំ ដើម្បីបង្កើនផលិតកម្មប្រេងពិតជាអាចជួយធ្វើឱ្យតម្លៃធ្លាក់ចុះ។ ក្នុងនាមជាមន្ត្រីសេដ្ឋកិច្ចកំពូលរបស់ ត្រាំ លោក បេសឹន នឹងប្រឈមមុខជាមួយបញ្ហាប្រឈមជាច្រើន ដោយភ្លាមៗនេះ លោកនឹងត្រូវគ្រប់គ្រងរំហូរសាច់ប្រាក់សហព័ន្ធរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិកទាំងមូល។
គេនៅចាំបានថា សូម្បីតែមុនពេលស្បថចូលកាន់តំណែង រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងរតនាគាររូបនេះ ប្រើវិធានការដ៏វិសាមញ្ញដើម្បីបញ្ជៀសមហន្តរាយសេដ្ឋកិច្ច។ ក្រៅពីនេះ លោក បេសឹន ក៏នឹងត្រូវដោះស្រាយជាមួយការរំពឹងទុក ការកើនឡើងនៃឱនភាពថវិកា និងបន្ថែមបំណុលរបស់រដ្ឋាភិបាលអាម៉េរិក ប្រសិនពន្យារការកាត់ពន្ធ និងការបន្ធូរបន្ថយពន្ធផ្សេងទៀត មិនអាចទូទាត់បានដោយការកើនឡើងនៃប្រាក់ចំណូល ឬការកាត់បន្ថយការចំណាយ។
គួរបញ្ជាក់ថា ក្នុងនាមជារដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងរតនាគារទី៧៩របស់ប្រទេសមានទំហំសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេរបស់ពិភពលោក លោក បេសឹន នឹងមាននិន្នាការលើការប្រមូលពន្ធរបស់ប្រទេស និងទីផ្សារបំណុលរតនាគារ២៨ពាន់ពាន់លានដុល្លារ ដោយមានឥទ្ធិពលយ៉ាងធំធេងលើគោលនយោបាយសារពើពន្ធ បទប្បញ្ញត្តិហិរញ្ញវត្ថុ ទណ្ឌកម្មអន្តរជាតិ និងការវិនិយោគក្រៅប្រទេស៕

