ANTAKYA ប្រទេសទួរគី÷នៅពេលដែលសង្រ្គាមផ្ទុះឡើងក្នុងប្រទេសអ៊ុយក្រែន សាច់ញាតិរបស់ Aydin Sisman នៅទីនោះបានភៀសខ្លួនទៅកាន់ទីក្រុងបុរាណ Antakya នៅជ្រុងភាគអាគ្នេយ៍នៃប្រទេសតួកគី ដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់ប្រទេសស៊ីរី។ពួកគេប្រហែលជាបានរួចផុតពីគ្រោះមហន្តរាយមួយ ប៉ុន្តែមួយទៀតបានរកឃើញពួកគេនៅក្នុងផ្ទះថ្មីរបស់ពួកគេ។
ពួកគេបានស្នាក់នៅជាមួយម្តាយក្មេកជនជាតិអ៊ុយក្រែនរបស់ Sisman នៅពេលដែលអគាររបស់ពួកគេបានដួលរលំកាលពីថ្ងៃចន្ទសប្តាហ៍មុន ខណៈដែលការរញ្ជួយដីកម្រិត ៧.៨ រិចទ័របានកម្រិតជាច្រើននៃទីក្រុង Antakya និងបានបំផ្លិចបំផ្លាញតំបន់នៅក្នុងអ្វីដែលប្រទេសទួរគីហៅថាគ្រោះមហន្តរាយនៃសតវត្ស។
“យើងមានភ្ញៀវអ៊ុយក្រែនដែលបានភៀសខ្លួនចេញពីសង្រ្គាម ហើយពួកគេក៏កំពុងដេកនៅខាងក្នុងផងដែរ។យើងមិនមានការទាក់ទងទេ»។បានអោយដឹងថា Sisman ដែលជាឪពុកក្មេកជនជាតិទួរគីរបស់គាត់ក៏បានជាប់នៅក្រោមគំនរបាក់បែកនៃអគារផ្ទះល្វែងដែលមានអាយុ ១០ឆ្នាំ។ខណៈពេលដែលអ្នកជួយសង្គ្រោះជីកតាមគំនរបាក់បែក ស៊ីសមែនហាក់ដូចជាបាត់បង់ក្តីសង្ឃឹម។ជនភៀសខ្លួនរាប់លាននាក់ ដូចជាសាច់ញាត្តិរបស់ Sisman បានរកឃើញជម្រកមួយនៅក្នុងប្រទេសទួរគី ដោយបានរត់គេចពីសង្គ្រាម និងជម្លោះក្នុងតំបន់ពីបណ្តាប្រទេសជិតស្និទ្ធដូចជាស៊ីរី រហូតដល់ឆ្ងាយដូចជាអាហ្វហ្គានីស្ថាន។យ៉ាងហោចណាស់មានជនជាតិស៊ីរីចំនួន ៣.៦ លាននាក់ដែលបានភៀសខ្លួនចេញពីសង្រ្គាមទឹកដីកំណើតរបស់ពួកគេចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១១ ដោយបានមកដល់ដោយល្បិចកល ឬទ្រង់ទ្រាយធំ ជួនកាលរត់ហួសព្រំដែន ដើម្បីស្វែងរកសុវត្ថិភាពពីការទម្លាក់គ្រាប់បែក ការវាយប្រហារគីមី និងការអត់ឃ្លាន។ យោងតាមអង្គការសហប្រជាជាតិបានឱ្យដឹងថា មនុស្សជាង ៣០០,០០០ នាក់ផ្សេងទៀតបានមកដើម្បីគេចចេញពីជម្លោះ និងការលំបាករបស់ពួកគេផ្ទាល់។
សម្រាប់ពួកគេ ការរញ្ជួយដីគ្រាន់តែជាសោកនាដកម្មចុងក្រោយបង្អស់ ដែលជារឿងមួយដែលមនុស្សជាច្រើននៅតែតក់ស្លុតខ្លាំងពេកមិនអាចយល់បាន។Yehia Sayed Ali អាយុ ២៥ ឆ្នាំជានិស្សិតសាកលវិទ្យាល័យដែលគ្រួសាររបស់គាត់បានផ្លាស់ទៅ Antakya កាលពីប្រាំមួយឆ្នាំមុនបាននិយាយថា “នេះគឺជាគ្រោះមហន្តរាយដ៏ធំបំផុតដែលយើងបានឃើញហើយយើងបានឃើញច្រើន” ។ម្តាយរបស់គាត់ បងប្អូនជីដូនមួយពីរនាក់ និងសាច់ញាតិម្នាក់ទៀតបានស្លាប់នៅក្នុងការរញ្ជួយដី។កាលពីថ្ងៃសៅរ៍ លោកបានអង្គុយនៅខាងក្រៅអគារពីរជាន់ដែលត្រូវបានគេវាយកម្ទេចដោយរង់ចាំក្រុមអ្នកជួយសង្គ្រោះមកជួយគាត់ជីកយកសាកសពចេញ។
លោក Ahmad Abu Shaar ដែលបានរត់ជម្រកសម្រាប់ជនភៀសខ្លួនស៊ីរីនៅ Antakya ដែលឥឡូវនេះជាគំនរបាក់បែកបាននិយាយថា “មិនមានគ្រួសារស៊ីរីតែមួយមិនបានបាត់បង់សាច់ញាតិជាទីស្រឡាញ់ទេ” នៅក្នុងគ្រោះរញ្ជួយដីនេះ។លោក Abu Shaar បានអោយដឹងថា មនុស្សកំពុងស្វែងរកមនុស្សជាទីស្រលាញ់ ហើយមនុស្សជាច្រើនបានបដិសេធមិនចាកចេញពីទីក្រុង Antakya ទោះបីជាការរញ្ជួយដីបានធ្វើឱ្យទីក្រុងនេះមិនមានសំណង់មនុស្សរស់នៅ គ្មានអគ្គិសនី ទឹក ឬកំដៅក៏ដោយ។ មនុស្សជាច្រើនកំពុងដេកនៅតាមផ្លូវ ឬក្នុងស្រមោលអគារបាក់បែក។“ប្រជាជននៅតែរស់នៅក្នុងភាពតក់ស្លុត។គ្មាននរណាម្នាក់អាចស្រមៃគិតអំពីរឿងនេះឡើយ»។
ប្រាកដណាស់មិនមែនជា Sisman ដែលជិះយន្តហោះពីកាតាទៅកាន់ប្រទេសទួរគីជាមួយប្រពន្ធរបស់គាត់ដើម្បីជួយស្វែងរកក្មេកនិងសាច់ញាតិអ៊ុយក្រែនរបស់ពួកគេ។“ឥឡូវនេះ ម្តាយក្មេក និងឪពុកក្មេករបស់ខ្ញុំគឺនៅខាងក្នុង។ពួកគេស្ថិតនៅក្រោមគំនរបាក់បែក … មិនមានក្រុមជួយសង្គ្រោះទេ។ខ្ញុំបានឡើងដោយខ្លួនឯងមើលហើយដើរជុំវិញ។ខ្ញុំបានឃើញសាកសព ហើយយើងទាញវាចេញពីក្រោមគំនរបាក់បែក។កម្មករសំណង់ដែលរុះរើតាមកំទេចកំទីបានប្រាប់ Sisman ថា ទោះបីជាផ្នែកខាងលើនៃអគាររឹងមាំក៏ដោយ យានដ្ឋាន និងគ្រឹះក៏មិនរឹងមាំដែរ។អ្នកស្រី Sisman ដែលរង្គោះរង្គើបាននិយាយថា៖ «នៅពេលដែលបាក់រលំ នោះជាពេលដែលអគារត្រូវបានរំកិល»។គាត់ហាក់ដូចជាបានទទួលយកសាច់ញាតិរបស់គាត់មិនចេញមកក្រៅ។ដោយមានរបួសនោះ លោក Abdulqader Barakat បានឈរអង្វរយ៉ាងទទូចសុំជំនួយអន្តរជាតិដើម្បីជួយសង្គ្រោះកូនៗរបស់គាត់ដែលជាប់នៅក្រោមបេតុងក្នុងទីក្រុង Antakya។យើងឮសំឡេងរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេកំពុងមានប្រតិកម្ម។នៅឯជំរកជនជាតិស៊ីរី លោក Mohammed Aloolo អង្គុយជារង្វង់ដែលហ៊ុំព័ទ្ធដោយកូនៗរបស់គាត់ ដែលបានរត់គេចពីអគារដែលយោល ហើយទីបំផុតបានបត់ដូចជា accordion។គាត់បានមកទីក្រុង Antakya ក្នុងខែឧសភា ពីជំរុំជនភៀសខ្លួនតាមព្រំដែនតួកគី-ស៊ីរី។គាត់បានរួចរស់ជីវិតពីការបាញ់ផ្លោងកាំភ្លើងធំ និងការប្រយុទ្ធគ្នានៅក្នុងស្រុកកំណើតរបស់គាត់ក្នុងខេត្ត Hama ភាគកណ្តាលរបស់ប្រទេសស៊ីរី ប៉ុន្តែគាត់បានហៅការរស់រានមានជីវិតរបស់គាត់នៅក្នុងគ្រោះរញ្ជួយដីថាជាអព្ភូតហេតុ។សាច់ញាតិផ្សេងទៀតមិនមានសំណាងទេ។ក្មួយស្រី២នាក់និងគ្រួសារនៅក្រោមគំនរបាក់បែកទាំងស្រក់ទឹកភ្នែក។”ខ្ញុំប្រាថ្នារឿងនេះលើនរណាម្នាក់ទេ។គ្មានអ្វីដែលខ្ញុំអាចនិយាយបានថានឹងពណ៌នាអំពីរឿងនេះទេ” Aloolo និយាយ។ទិដ្ឋភាពនៃភាពអស់សង្ឃឹម និងការកាន់ទុក្ខអាចត្រូវបានរកឃើញនៅទូទាំងតំបន់ ដែលកាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុននេះគឺជាជម្រកសន្តិភាពសម្រាប់អ្នកដែលភៀសខ្លួនចេញពីសង្រ្គាម និងជម្លោះ។នៅទីបញ្ចុះសពមួយក្នុងទីក្រុង Elbistan ចម្ងាយប្រហែល ២០០ ម៉ាយល៍ (៣២០ គីឡូម៉ែត្រ) ភាគខាងជើងនៃទីក្រុង Antakya គ្រួសារជនជាតិស៊ីរីមួយបានយំ និងអធិស្ឋាន ខណៈដែលវាបានបញ្ចុះសពរបស់ខ្លួន។ Naziha Al-Ahmad ម្តាយកូនបួននាក់ត្រូវបានទាញស្លាប់ពីគំនរបាក់បែកផ្ទះថ្មីរបស់ពួកគេ។កូនស្រីរបស់គាត់ពីរនាក់បានរងរបួសធ្ងន់ក្នុងនោះមានម្នាក់បាត់ម្រាមជើង។“ប្រពន្ធខ្ញុំល្អ ល្អណាស់។អាម៉ាដ អាល់-អាម៉ាដ បាននិយាយ។”អ្នកជិតខាងបានស្លាប់ ហើយយើងក៏ស្លាប់ជាមួយពួកគេដែរ”។
នៅឯព្រំដែនទួរគី និងស៊ីរី ប្រជាជនបានផ្ទេរថង់សាកសពទៅក្នុងឡាន ដើម្បីរង់ចាំយកអដ្ឋិធាតុទៅប្រទេសស៊ីរីដើម្បីបញ្ចុះនៅស្រុកកំណើតរបស់ពួកគេ។ពួកគេបានរួមបញ្ចូលសាកសពរបស់ក្មួយស្រីអាយុ ៥ ឆ្នាំរបស់ Khaled Qazqouz ឈ្មោះ Tasneem Qazqouz ។
Tasneem និងឪពុករបស់នាងទាំងពីរបានស្លាប់នៅពេលដែលរញ្ជួយដីបានវាយប្រហារទីក្រុងព្រំដែន Kirikhan ។“យើងបានយកនាងចេញពីក្រោមការបំផ្លិចបំផ្លាញ ពីក្រោមថ្ម។លោក Qazqouz បាននិយាយថា អគារទាំងមូលបានដួលរលំ។”យើងធ្វើការបីថ្ងៃដើម្បីយកនាងចេញ”
Qazqouz បានចុះហត្ថលេខាលើឈ្មោះក្មួយស្រីរបស់គាត់នៅលើកាបូបរាងកាយ មុនពេលបញ្ជូននាងទៅឡានដែលធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសស៊ីរី។គាត់បានអធិស្ឋានពេលគាត់អនុញ្ញាតឱ្យនាងទៅ។“និយាយសួស្តីទៅកាន់ប៉ារបស់អ្នក ហើយផ្តល់ឱ្យគាត់នូវបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំ។
