សៀមរាប៖ ប្រាសាទក្រវ៉ាន់តាំងនៅចន្លោះលើដងផ្លូវពីអង្គរវត្ត ស្រះស្រង់ និងបន្ទាយក្តី។ ប្រាសាទនេះមានតួប៉មចំនួន ៥ សាងសង់ពីឥដ្ឋនៅលើខឿនថ្មបាយក្រៀមតែ មួយដែលជាគំរូប្រាសាទឥដ្ឋតែមួយគត់នៅប្រទេសកម្ពុជា។
ប្រាសាទនេះកសាងឡើងនៅដើមសតវត្សទី១០ នៃគ្រិស្ដសករាជក្នុងរាជ្យ ព្រះបាទ ហស៌វរ្ម័នទី១ ដើម្បីឧទ្ទិសចំពោះព្រះនារាយណ៍ (វិស្ណុ) ក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា។ បើទោះបីជាប្រាសាទនេះមានទ្រង់ទ្រាយ តូចតែចម្លាក់បដិមានៅលើជញ្ជាំងឥដ្ឋពុំមានពីរទេ។
តួប៉មទាំងប្រាំរបស់ប្រាសាទនេះ បែរមុខ ទៅទិសខាងកើតតាមខ្លោងទ្វារមួយបើក ចំហ និងទិសបីទៀតមានទ្វារបញ្ឆោត សសរនិងផ្តែរធ្វើអំពីថ្មភក់។ ក្នុងចំណោមតួទាំងប្រាំនេះមានតែតួកណ្តាល និងតួជាប់ខាងជើងទេ ដែលមានចម្លាក់បដិមាលើជញ្ជាំងឥដ្ឋផ្ទៃខាងក្នុង។ រីឯជញ្ជាំងលើតួដទៃទៀត ទំនងជាពុំទាន់បានឆ្លាក់រចនាសម្រេច។ នៅតាមជញ្ជាំងទាំងបីនៃតួកណ្តាលមានក្បាច់ចម្លាក់រឿងព្រះនារាយណ៍ (វិស្ណុ)សំខាន់ៗដូចជា ត្រីវិក្រម (អវតាជាព្រាហ្មតឿ) ព្រះនារាយណ៍ព្រះហត្ថប្រាំបីដែលមានរូបក្រពើនៅពីលើ និងជាពិសេសចម្លាក់ព្រះនារាយណ៍គង់លើយានជំនិះគ្រុឌ។
លើសពីចម្លាក់លើឥដ្ឋក៏មានរូបគំនូរត្របកផ្កាឈូកសំយុងចុះក្រោមមួយជួរព័ទ្ធជុំវិញផ្នែកខាងលើជាប់ពិដាន ដែលសព្វថ្ងៃរលុបស្ទើរអស់។ ចំណែកឯលើជញ្ជាំងក្នុងតួខាងជើងបង្ហាញពីចម្លាក់រឿងព្រះជយាព្រះនារាយណ៍ គឺព្រះនាង លក្ស្មី។ ជាពិសេស លើជញ្ជាំងខាងត្បូងមានបង្ហាញព្រះនាងលក្ស្មីអមដោយអ្នកហែរហមពីររូបអង្គុយសងខាង។
សូមរំលឹកថា ប្រាសាទក្រវ៉ាន់បានទទួលការជួសជុលអភិរក្សនៅទសវត្សឆ្នាំ១៩៦០ ដោយមន្ទីរអភិរក្សដ្ឋានអង្គរ និងអ្នកជំនាញនៃសាលាបារាំងចុងបូព៌ា៕
