តៃយៀន/ជីណាន÷ជួរអ្នកច្រូតកាត់ដែលដើរកាត់ស្រូវសាលីកម្ពស់ជង្គង់នៅក្នុងតំបន់ Xinjiang ខេត្ត Shanxi ភាគខាងជើងប្រទេសចិន ដោយប្រមូលផលបានជាង ៦០០ mu (ប្រហែល ៤០ ហិកតា) ក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។កសិករក្នុងស្រុក Chao Zhenliang ដែលរំពឹងថានឹងប្រមូលផលស្រូវសាលីម្តងទៀតនៅរដូវក្តៅនេះបាននិយាយថា “ក្នុងមួយទិន្នផលស្រូវសាលីនេះត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថាមានជាង ៦០០ គីឡូក្រាម” ។ទិន្នន័យពីក្រសួងកសិកម្ម និងកិច្ចការជនបទបង្ហាញថា គិតត្រឹមថ្ងៃទី ១៩ ខែមិថុនា ផ្ទៃដីប្រមូលផលស្រូវសាលីរដូវរងាក្នុងប្រទេសចិនបានឈានដល់ ៣០០ លាន mu ដែលបានបញ្ចប់ជាង ៩០ ភាគរយនៃបន្ទុកការងារប្រចាំឆ្នាំសម្រាប់ការប្រមូលផលរដូវក្តៅ។លោក Jiang Wenlai អ្នកស្រាវជ្រាវនៅវិទ្យាស្ថានធនធានកសិកម្ម និងផែនការតំបន់នៃបណ្ឌិត្យសភាវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្មចិនបានកត់សម្គាល់ថា “ស្ថានភាពទាំងមូលមានសុទិដ្ឋិនិយមណាស់ ដែលបង្ហាញពីការប្រមូលផលកើនឡើងក្នុងរយៈពេល ២០ ឆ្នាំជាប់ៗគ្នា” ។ការប្រមូលផលគ្រាប់ធញ្ញជាតិនៅរដូវក្តៅដែលមានចំនួនមួយភាគបួននៃទិន្នផលគ្រាប់ធញ្ញជាតិសរុបរបស់ប្រទេស បានដាក់មូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏រឹងមាំសម្រាប់សន្តិសុខស្បៀងពេញមួយឆ្នាំរបស់ខ្លួន និងបានចាក់បញ្ចូលទំនុកចិត្តទៅក្នុងពិភពលោកដែលញាំញីដោយអតិផរណា។ទិន្នន័យពី Eurostat បង្ហាញថាអតិផរណានៅក្នុងតំបន់អឺរ៉ូបានកើនឡើងដល់ ៧ ភាគរយនៅក្នុងខែមេសា។នៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដូចជា Türkiye និង Argentina កាលពីឆ្នាំមុន អតិផរណាបានឈានដល់កម្រិតខ្ពស់បំផុតក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍។អតិផរណាបានជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់ប្រជាជនសាមញ្ញនៅទូទាំងពិភពលោក។ ជនជាតិអាមេរិកច្រើនជាង ៩ នាក់ក្នុងចំណោម ១០ នាក់កំពុងកាត់បន្ថយការចំណាយ ដោយ ២/៣ នៃអ្នកឆ្លើយតបដែលបានស្ទង់មតិបានកាត់បន្ថយការចំណាយរបស់ពួកគេលើទំនិញសំខាន់ៗក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែខាងមុខ នេះបើយោងតាមការស្ទង់មតិលើមនុស្សពេញវ័យអាមេរិកជាង ៤,៤០០ នាក់ដែលធ្វើឡើងដោយ CNBC និង The Morning Consult នៅមុននេះ។លើសពីនេះទៅទៀត ប្រជាជនជិត ២៥៨ លាននាក់ក្នុង ៥៨ ប្រទេស និងដែនដីបានប្រឈមមុខនឹងអសន្តិសុខស្បៀងធ្ងន់ធ្ងរក្នុងវិបត្តិ ឬកម្រិតកាន់តែអាក្រក់កាលពីឆ្នាំមុន នេះបើយោងតាមរបាយការណ៍សកលស្តីពីវិបត្តិស្បៀងអាហារឆ្នាំ ២០២៣ (GRFC ២០២៣ ) ដែលចេញផ្សាយដោយអង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្មនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (FAO) ។នេះគឺកើនឡើងពី ១៩៣ លាននាក់ក្នុង ៥៣ ប្រទេស និងដែនដីក្នុងឆ្នាំ ២០២១។ម្ហូបអាហារមានចរន្តនៅក្នុងខ្សែសង្វាក់ទំនិញសកល ហើយការកើនឡើងតម្លៃម្ហូបអាហារអាចនឹងត្រូវបញ្ជូនទៅទំនិញផ្សេងទៀត ដែលជះឥទ្ធិពលបន្ថែមទៀតដល់អតិផរណាពិភពលោក។GRFC ២០២៣ បាននិយាយថា នៅចុងឆ្នាំ ២០២២ តម្លៃអាហារពិភពលោកបានធ្លាក់ចុះ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែខ្ពស់ជាងកម្រិតមុនជំងឺរាតត្បាត ហើយតម្លៃអាហារនៅក្នុងប្រទេសមួយចំនួនបានជួបប្រទះការកើនឡើង ប៉ុន្តែមិនទាន់ធ្លាក់ចុះនៅឡើយ។
របាយការណ៍ក៏បានចង្អុលបង្ហាញថានៅឆ្នាំ ២០២៣ ការរួមបញ្ចូលគ្នានៃអាកាសធាតុខ្លាំង និង COVID-១៩ នឹងបន្តបង្កឱ្យមានអសន្តិសុខស្បៀង។លោក Zhang Zhongjun ជំនួយការតំណាងរបស់ FAO China បាននិយាយថា “ការផលិតស្បៀងអាហារសកលនៅតែស្ថិតក្នុងភាពមិនច្បាស់លាស់ ប៉ុន្តែក្នុងនាមជាប្រទេសផលិត និងប្រើប្រាស់គ្រាប់ធញ្ញជាតិដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោក ការប្រមូលផលគ្រាប់ធញ្ញជាតិនៅរដូវក្តៅរបស់ប្រទេសចិនបានបង្កើនភាពប្រាកដប្រជា” ។លោក Zhang បានបន្ថែមថា “ការទទួលយកជិតមួយភាគប្រាំនៃចំនួនប្រជាជនពិភពលោក ការផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងអាហារដ៏សម្បូរបែប និងទីផ្សារស្ថិរភាពរបស់ប្រទេសចិន គឺជាការចូលរួមចំណែកដ៏អស្ចារ្យក្នុងការទប់ស្កាត់អតិផរណាពិភពលោក” ។លោក Jiang ក៏បានកត់សម្គាល់ផងដែរថា ក្នុងនាមជា “រោងចក្រពិភពលោក” ការផលិតគ្រាប់ធញ្ញជាតិរបស់ប្រទេសចិនបានធ្វើឱ្យតម្លៃទំនិញក្នុងស្រុកមានស្ថិរភាព ដែលអាចឱ្យមនុស្សជុំវិញពិភពលោករីករាយជាមួយនឹងទំនិញតម្លៃសមរម្យដែលផលិតនៅក្នុងប្រទេសចិន។ទោះបីជាអ្នកជំនាញជឿថាការប្រមូលផលនៅរដូវក្តៅត្រូវបាន “ដាក់ក្នុងថ្ម” រួចហើយការសម្រេចបាននូវលទ្ធផលនេះគឺមិនងាយស្រួលនោះទេ។កាលពីខែមុន ខេត្ត Henan ដែលផលិតស្រូវសាលីដ៏សំខាន់របស់ប្រទេសចិនបានពន្លឿនការរីកចម្រើនលើការប្រមូលផលដើម្បីជំនះនឹងអាកាសធាតុភ្លៀងធ្លាក់ជាបន្តបន្ទាប់។គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០២២ ទិន្នផលគ្រាប់ធញ្ញជាតិរបស់ប្រទេសចិននៅតែលើសពី ៦៥០ លានតោនសម្រាប់រយៈពេលប្រាំបីឆ្នាំជាប់ៗគ្នា ដោយសារការសង្កត់ធ្ងន់យ៉ាងខ្លាំងរបស់ប្រទេសចិនលើសន្តិសុខស្បៀង។
មេដឹកនាំចិនបានសង្កត់ធ្ងន់ម្តងហើយម្តងទៀតថា “ការធានាសន្តិសុខស្បៀងតែងតែជាបញ្ហាកំពូលដែលទាក់ទងនឹងការអភិវឌ្ឍន៍ជាតិ និងសុខុមាលភាពរបស់ប្រជាជន”។
ការងារលើតំបន់ជនបទ និងកសិកម្មមានកម្រិតខ្ពស់នៅក្នុងរបៀបវារៈក្នុងរយៈពេល ២ ទសវត្សរ៍កន្លងមកនេះ ហើយ “ឯកសារកណ្តាលលេខ ១” នៅឆ្នាំនេះបានសង្កត់ធ្ងន់ម្តងទៀតក្នុងការរក្សាទិន្នផលគ្រាប់ធញ្ញជាតិប្រចាំឆ្នាំលើសពី ៦៥០ លានតោន។សន្តិសុខស្បៀងត្រូវបានរួមបញ្ចូលនៅក្នុងការវាយតម្លៃរបស់មន្ត្រីមូលដ្ឋាន។នៅក្នុងខេត្ត Shandong ដែលជាខេត្តកសិកម្មដ៏សំខាន់មួយនៅភាគខាងកើតប្រទេសចិនគោលដៅផលិតកម្មគ្រាប់ធញ្ញជាតិ និងសណ្តែកសៀងត្រូវបានរួមបញ្ចូលនៅក្នុងការវាយតម្លៃការអនុវត្តរបស់មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថ្នាក់ក្រុង-ស្រុកសំខាន់ៗ។
លោក Song Yimin ប្រធានគណបក្ស Lunzhen Township ក្នុងទីក្រុង Dezhou នៃខេត្ត Shandong បាននិយាយថា “ខ្ញុំទទួលខុសត្រូវលើវាលស្រូវសាលីចំនួន ៥០០ មឺនុយ” ។«ប្រសិនបើមានបញ្ហាណាមួយក្នុងអំឡុងពេលច្រូតកាត់ ខ្ញុំគួរតែនៅទីនោះដើម្បីទទួលបន្ទុក ហើយធានាថាវាត្រូវបានដោះស្រាយ»។ប្រទេសចិនបានរក្សាទុកជាប្រចាំនូវតំបន់ដីស្រែចម្ការរបស់ខ្លួននៅពីលើបន្ទាត់ក្រហមចំនួន ១.៨ ពាន់លាន mu ជាមធ្យោបាយធានាសន្តិសុខស្បៀង។ទន្ទឹមនឹងនេះ អត្រារួមចំណែកនៃវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មបានកើនឡើងពី ៥៣.៥ ភាគរយក្នុងឆ្នាំ ២០១២ ដល់ ៦០.៧ ភាគរយក្នុងឆ្នាំ ២០២០ ហើយត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើនឡើងដល់ ៦៤ ភាគរយនៅឆ្នាំ ២០២៥។នៅពេលដែលការប្រមូលផលរដូវក្តៅបានរីកចម្រើននៅឆ្នាំនេះ ឆាវមិនចំណាយពេលច្រើនដើម្បីអបអរការច្រូតកាត់នោះទេ។ផ្ទុយទៅវិញ ថ្មីៗនេះ គាត់បានងាកមកដាំពោតវិញ។
តម្លៃទីផ្សារថ្មីៗនេះបានបង្ហាញថាពោតដែលប្រមូលផលនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះអាចនាំឱ្យគាត់ទទួលបានប្រាក់ចំណូលសុទ្ធប្រហែល ៨០០ យន់ (ប្រហែល ១១១ ដុល្លារអាមេរិក) ក្នុងមួយម៉ែតនៃដីស្រែ។លោក Chao បានបន្តថា៖ «បន្ទាប់ពីការប្រមូលផលស្រូវសាលី យើងគួរសាបព្រួសពោតជាបន្ទាន់។ ហេតុផលសម្រាប់ការប្រញាប់នាពេលថ្មីៗនេះគឺដើម្បីធានាបាននូវការប្រមូលផលពេញមួយឆ្នាំ»។
ប្រភពព័ត៌មានៈXinhua
ប្រែសំរួលដោយៈយ៉េន សុវណ្ណារ៉ា
