នៅថ្ងៃទី ៣ ខែកញ្ញាជារៀងរាល់ឆ្នាំ ប្រទេសចិននឹងរៀបចំពិធីរំលឹកខួបថ្ងៃជ័យជម្នះនៃសង្គ្រាមប្រជាជនចិនប្រឆាំងនឹងការឈ្លានពានរបស់ជប៉ុននិងសង្គ្រាមពិភពលោកប្រឆាំងនឹងហ្វាស៊ីស ដើម្បីបង្ហាញពីឆន្ទៈនៃការចងចាំពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការតស៊ូប្រយុទ្ធនិងការពលីជីវិតយ៉ាងអង់អាចក្លាហានរបស់ប្រជាជនចិនដើម្បីបុព្វហេតុសន្តិភាពរបស់មនុស្សជាតិ ។
ដោយឡែកនៅក្នុងឆ្នាំនេះ ពិធីរំលឹកខួបទី ៨០ នៃថ្ងៃជ័យជម្នះនៃសង្គ្រាមប្រជាជនចិនប្រឆាំងនឹងការឈ្លានពានរបស់ជប៉ុននិងសង្គ្រាមពិភពលោកប្រឆាំងនឹងហ្វាស៊ីសដ៏ឱឡារិកអមដោយពិធីត្រួតពលនិងព្យុហយាត្រាដ៏ធំនឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅទីក្រុងប៉េកាំង ដែលមានការចូលរួមពីសំណាក់ប្រមុខរដ្ឋ-រដ្ឋាភិបាលនៃប្រទេសចំនួន ២៦ និងមេដឹកនាំនៃអង្គការអន្តរជាតិនានា ដើម្បីអញ្ជើញជាសក្ខីភាពក្នុងពិធីរំលឹកខួបថ្ងៃជ័យជម្នះ បានបង្ហាញពីគំនិតឯកភាពរួមរបស់សហគមន៍អន្តរជាតិស្តីពីការចងចាំពីប្រវត្តិសាស្ត្រ រំលឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធវីរជនពលីជីវិត ថែរក្សាសន្តិភាព និងត្រួសត្រាយអនាគត ។
បច្ចុប្បន្ន និម្មាបនកម្មពិភពលោកបាននិងកំពុងប្រឈមនឹងបម្រែបម្រួលពុំធ្លាប់មានក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រជិត ១ សតវត្សរ៍ ។ ការប៉ះទង្គិចឬសង្គ្រាមបានផ្ទុះឡើងនៅប្រទេសមួយចំនួន កត្តាអសន្តិសុខប្រពៃណីនិងមិនប្រពៃណីបាននិងកំពុងកើនឡើង អាស្រ័យហេតុនេះ ពិភពលោកកាន់តែត្រូវការជាបន្ទាន់ និងជាងពេលណាៗទាំងអស់នូវកម្លាំងមហាសាមគ្គី និងគំនិតឯកភាពរួមដើម្បីថែរក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់និងសន្តិភាព ។
ដូចយើងទាំងអស់គ្នាបានដឹងស្រាប់ហើយថា មិនថាកាលពីអតីតកាលឬបច្ចុប្បន្នកាលនោះទេ សង្គ្រាមរមែងនាំមកនូវតែភាពវិនាសហិនហោច ភាពនិរាសព្រាត់ប្រាស ភាពទុរ្ភិក្ស និងភាពឈឺចាប់ខ្លាចផ្សារចំពោះមនុស្សជាតិ ហើយបានបន្សល់ទុកនូវសោកនាដកម្មដែលមិនអាចប៉ះប៉ូវបាន ។ អាយុជីវិតរបស់ក្រុមងាយរងគ្រោះដូចជាស្ត្រី កុមារនិងមនុស្សចាស់ជរារាប់មិនអស់ត្រូវបានលេបត្របាក់ដោយភ្លើងសង្គ្រាម យុទ្ធជនជួរមុខជាច្រើនត្រូវពលីជីវិតដើម្បីបុព្វហេតុការពារជាតិមាតុភូមិ ។
បន្ទាប់ពីបញ្ចប់សង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ប្រទេសនានាដែលស្នេហាសន្តិភាពបានពួតដៃគ្នាធ្វើកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីកសាងពិភពលោកមួយដែលមានសន្តិភាព និងសណ្តាប់ធ្នាប់ ក្រោយសង្គ្រាម ។ ក្នុងន័យនេះ អង្គការសហប្រជាជាតិត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីជាមគ្គុទេ្ទសក៍ដឹកនាំកិច្ចការអន្តរជាតិនិងដើរតួនាទីគាំពារសន្តិសុខនិងសន្តិភាពពិភពលោក ។ ប៉ុន្តែជារឿយៗ ទាំងប្រព័ន្ធច្បាប់អន្តរជាតិនិងសណ្តាប់ធ្នាប់អន្តរជាតិតែងប្រឈមនឹងការសាកល្បងនិងការវាយប្រហារពីកម្លាំងជ្រុលនិយម ភេរវនិយម ឯកតោភាគីនិយម អនុត្តរភាព និងគាំពារនិយមជាដើម ដែលជាកង្វល់រួមរបស់សហគមន៍អន្តរជាតិ ។
ការចងចាំពីប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសង្គ្រាម គឺដើម្បីចាត់ទុកជាកញ្ចក់ ឆ្លុះពីយុគសម័យអន្ធការដែលបង្កឡើងដោយសង្គ្រាម និងចាត់ទុកជាមេរៀនដើម្បីចៀសវាងការដើរជាន់ដានចាស់ ។ យ៉ាងណាមិញ ការថែរក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់ពិភពលោកមិនមែនស្ថិតនៅលើដៃរបស់ប្រទេសណាឬបុគ្គលណាមួយនោះទេ តែត្រូវមានការចូលរួមពីគ្រប់ប្រទេសនិងតំបន់ទាំងអស់ ។ ពាក្យចាស់ពោលថា «ចង្កឹះមួយបាច់កាច់មិនបាក់» បើចង់រស់នៅក្រោមដំបូលសន្តិភាព អ្វីដែលគួរធ្វើគឺការរួមសាមគ្គីគ្នា ធ្វើកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ និងគ្រប់គ្រងការខ្វែងគំនិតដោយសន្តិវិធី តែមិនមែនអាងលើកម្លាំងបាយទៅសម្លុតកំហែងឬគាបសង្កត់ឱ្យអ្នកដទៃធ្វើតាមគំនិតរបស់ខ្លួននោះឡើយ ។
ជាការពិតណាស់ ការដែលប្រទេសចិនអាចទទួលបានសមិទ្ធផលដ៏ធំធេងដូចសព្វថ្ងៃ និងមានសុខសន្តិភាពពេញលេញ គឺដោយសារការបូជាឈាមស្រស់ សឹងតែអាយុជីវិតរបស់វីរជនជំនាន់មុនក្នុងសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងការឈ្លានពាន ហេតុនេះ ប្រទេសចិនមិនត្រឹមតែប្រកាន់ខ្ជាប់ការថែរក្សានិងឱ្យតម្លៃយ៉ាងលើសលប់ចំពោះសន្តិភាពក្នុងប្រទេសខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏បានខិតខំរួមចំណែករបស់ខ្លួនក្នុងការគាំពារស្ថិរភាពនិងសន្តិភាពពិភពលោកផងដែរ ។ ក្នុងនោះ ក្រៅពីការជួយប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ និងប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍តិចតួចឱ្យស្តារនិងអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ ប្រទេសចិនក៏បានចាត់បញ្ជូនកងកម្លាំងរក្សាសន្តិភាពអង្គការសហប្រជាជាតិច្រើនបំផុតដែលជាផ្នែកមួយនៃការរួមចំណែកដ៏សំខាន់ក្នុងការថែរក្សាសន្តិភាពពិភពលោក ។ បច្ចុប្បន្ន ស្របនឹងការងើបឡើងនៃប្រទេស«សកលខាងត្បូង» (បណ្តុំនៃប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍)ដែលនាំមុខដោយប្រទេសចិន សំឡេងគាំទ្រពហុភាគីនិយមនិងពិភពលោកពហុប៉ូលបានកើនឡើងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ដែលបានរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ចំពោះការថែរក្សាការពារសណ្តាប់ធ្នាប់ក្រោយសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ និងសុខសន្តិភាពនៃពិភពលោក ។
