ភ្នំពេញ៖ វិមានបូកគោ (Le Bokor Palace) ស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំបូកគោនៃខេត្តកំពត។ យើងត្រូវបន្តដំណើរដោយរថយន្តរយៈពេលជិតមួយម៉ោងគិតចាប់ពីចង្កេះភ្នំ រហូតដល់កំពូលភ្នំ។
ផ្នែកខាងក្រៅបរិវេណសណ្ឋាគារមានអាកាសធាតុត្រជាក់ និងខ្យល់បក់ខ្លាំងៗនាំអោយរងា។ ក្នុងបន្ទប់សណ្ឋាគាររៀបចំមានសណ្តាប់ធ្នាប់ គ្មានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ អាហារដ្ឋានប្រណិត ប៉ុន្តែស្ងប់ស្ងាត់ខ្លាំងគួរអោយព្រឺសម្បុរម្តងៗ។
សណ្ឋាគារវិមានបូកគោមានប្រវត្តិសាងសង់ និងចាប់ដំណើរការដំបូងតាំងពីសម័យអាណាព្យាបាលបារាំងនាឆ្នាំ១៩២៥មកម៉្លេះ។ កាលណោះបារាំងបានជ្រើសរើសទីតាំងលើកំពូលភ្នំបូកគោសាងសង់អគារសំរាប់អ្នកមុខអ្នកការបារាំង ឥស្សរជនក្នុងតំបន់ អភិជនខ្មែរ បរទេសទៅកំសាន្ត និងសំរាកកាយ។ ផ្លូវឡើងទៅលើកំពូលភ្នំត្រូវបានសាងសង់តាំងពីដើមឆ្នាំ១៩០០ ដែលបានប្រើកម្លាំងអ្នកទោសជាច្រើននាក់។ ក្នុងសម័យសង្រ្គាមឥណ្ឌូចិននាឆ្នាំ១៩៤៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៥៤ អគារមាន៣៨បន្ទប់នេះបានប្រែក្លាយជាមន្ទីរពេទ្យ។ នៅឆ្នាំ១៩៦២នាសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយម អគារនេះបានកែឆ្នៃទៅជាកាសុីណូ (Casino) ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ១៩៦៤ត្រូវបានបិទ ដោយសារមានមនុស្សធ្វើអត្តឃាតជាបន្តបន្ទាប់ ព្រោះចាញ់ល្បែង។ ក្នុងឆ្នាំ១៩៦៩ សម្តេចព្រះនរោត្តមសីហនុធ្លាប់បានថតខ្សែភាពយន្តនៅទីនេះ។ ឆ្នាំ១៩៧២ ទាហានខ្មែរក្រហមបានដណ្ដើមកាន់កាប់អគារនោះពីក្រុមទាហានលោកសេនាប្រមុខលន់ នល់ ដែលបានធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្តេចសីហនុនាឆ្នាំ១៩៧០។ ក្រោយរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យរបស់ខ្មែរក្រហមប៉ុល ពត រលំរលាយ គឺនៅតាមជញ្ជាំងអគារដិតដាមដោយស្នាមឈាមស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែង។ រហូតមកទល់ឆ្នាំ១៩៩០ ទើបក្រុមខ្មែរក្រហមព្រមចុះចាញ់ និងបានប្រគល់អគារនេះជូនរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាអភិវឌ្ឍន៍រហូតបច្ចុប្បន្ន។ ក្រៅពីនោះនៅមានអភូតហេតុ និងរឿងចម្លែកៗជាច្រើនពាក់ព័ន្ធសត្វព្រៃជាដើម។ ចម្ងល់សម្រាប់ខ្ញុំ គឺអ្វីទៅជា”រូបភាពស្រមោល” (Silhouette)???
ប្រវត្តិខាងលើនេះ ខ្ញុំសង្ខេបត្រួសៗពីឯកសារបរទេសតែប៉ុណ្ណោះ៕
ស្ទីវិន សាន់,
